Το όραμα SEVI
Η ιδέα της SEVI, γεννήθηκε από μια απλή πεποίθηση
H αντίληψη του χώρου, δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στην όραση.
Η οπτική αντίληψη παραδοσιακά θεωρείται λειτουργία του οφθαλμικού συστήματος, όπου το φως που συλλαμβάνεται από τον αμφιβληστροειδή μεταδίδεται μέσω του οπτικού νεύρου και ερμηνεύεται από τον οπτικό φλοιό του εγκεφάλου. Ωστόσο, η έρευνα στη νευροεπιστήμη, έχει δείξει ότι η όραση είναι θεμελιωδώς μια διαδικασία νευρωνικής ερμηνείας, δομημένης αισθητηριακής πληροφορίας, και όχι μια λειτουργία που περιορίζεται αυστηρά στα μάτια.
Η έννοια της αισθητηριακής υποκατάστασης προτείνει ότι πληροφορίες που συνήθως μεταφέρονται μέσω μιας αισθητηριακής οδού μπορούν να μεταδοθούν μέσω μιας άλλης, εφόσον ο εγκέφαλος μάθει να ερμηνεύει τα εισερχόμενα σήματα. Η αρχή αυτή έχει διερευνηθεί σε διάφορα πειραματικά συστήματα όπου η οπτική πληροφορία μετατρέπεται σε ακουστικά ή απτικά ερεθίσματα.
Παρά τη σημαντική πρόοδο στον τομέα αυτό, οι περισσότερες υπάρχουσες συσκευές βασίζονται σε συμβολική μετάφραση της περιβαλλοντικής πληροφορίας, όπως δονήσεις, ηχητικά σήματα ή απλοποιημένα απτικά ερεθίσματα. Αυτές οι προσεγγίσεις συχνά απαιτούν συνεχή γνωστική ερμηνεία από τον χρήστη, γεγονός που οδηγεί σε υψηλό νοητικό φορτίο και περιορισμένη χωρική αντίληψη.
Το σύστημα / μέθοδος SEVI (Sensory Vision Through Touch) προτείνει μια διαφορετική προσέγγιση. Αντί να μεταφράζει την οπτική πληροφορία σε συμβολικά σήματα, το SEVI επιχειρεί να αναπαράγει μια δομημένη χωρική αναπαράσταση του περιβάλλοντος μέσω δυναμικής απτικής διέγερσης που εφαρμόζεται στην πλάτη του χρήστη.